Tolstoy’un bazı eserlerinde dönem dönem kendimi bulurum. Çünkü o, yolunu kaybedip sağa sola yalpalarken hissettiklerini, düşündüklerini, çıkmazlarını ve çıkış yollarını paylaşır. Derin buhranlar yaşadığı günleri ustalıkla ele alır. Bu eserinde ise kadının ruhundan söz edeceğini düşünmüştüm. Sonuçta ne oldu?
Tolstoy, kadının ruhunu (anladığım kadarıyla) ahlaksızlıkla bütünleştirerek ele almış. Ancak hikayede (bence) erkeğin paranoyası da söz konusu. Sürekli aldatıldığını düşünen adamın en sonunda haklı çıkması ve istenmeyen olayların yaşanması şeklinde bir olay örgüsü var.
Kadının ruhunu (bence) ahlaksızlıkla bütünleştiren Tolstoy, eserin son bölümünde kendisi olarak yazdığı son sözde ise hem erkeğin hem de kadının yapması ve yapmaması gereken şeyleri anlatıyor. Yani kitabı başlığından kopararak işin içine erkekleri de katıyor. Bu son bölüm sonradan eklenmiş gibi geldi bana.
Her neyse… Anlaşılır bir çeviri, Tolstoy’a olan bakış açımı etkileyen bir kitaptı. İlgililerine öneriyorum. İyi okumalar… :)
·
340 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.