Kafes...Edebiyat
Sevildiğini sandığın yerde tutsak olduğunu ve kendini özgür sanman için uyuşturulduğunu fark edip bunu hazmetmek ne kadar zor. Hele ki güvenmen gereken ve aslında bunun sorgulanmaması gereken kişiler tarafından. Sanırım tutsaklığın en tahrip edici hali bu olsa gerek. Yaşamıyor muyuz bunu hayatlarımızda? Bizi seviyor olması gereken insanlar tarafından sevgi ve ilginin uyuşturucu gibi kullanılmasını, onların amaçlarına hizmet edelim diye manipüle etmek için kullanılmasını... Nasıl da suçlu hissediyoruz sonra kendimizi... Nasıl! Tehlikeli soru işte. Nasıl inanabildik, nasıl izin verdik bunu bize yapmalarına?
Ve suçluluğu asla tanımamış sevdiklerimiz var bir de... Suç? Suçlu olmasak bile suçluluk hissetmenin uzaklığını asla anlayamayacak sevdiklerimiz. Zarar görmesinler diye uzak durduklarımız. Asla anlayamayacak olanlar... Nasıl! Nasıl kırıp döktük onları...
Özgürlüğe giden yol sadece bir savaş sonucu mudur yoksa insan ruhundan, kendinden, ailesinden, arkadaşlarından da özgürleşmeyi öğrendiği yerde mi özgür olur onu deneyimleyeceğiniz bir kitap. Tutsak olduğun yer sevdiklerinin sınırları ise özgür sayılır mısın?
Keyifli okumalar.
·
82 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.