·416 syf.····Okunma: 25 Temmuz 2025 00:07 Corvina Clemm, kendi kasabasında annesiyle yaşayan ve insanlar tarafından dışlanan, tuhaf görülen “menekşe” gözlü ana karakterimiz.
Kendisi Verenmore adlı saray şeklinde ve gotik tarzda heykelleri olan bir üniversiteden kabul mektubu alıyor. Annesinin şizofreni hastalığı giderek kötüleştiğinden dolayı hastaneye kaldırıldığından beri yalnız yaşayan Corvina, üniversiteye gitmeyi kabul ediyor.
Runyx’in sarayı betimlemesine bayıldım. Kitap dark academia tarzına o kadar güzel uymuş ki. Corvina’nın kendine özgü tarzı, hareketleri, sarayın çevresindeki o sisli havayı hissettim resmen.
Corvina, üniversiteye gelince şaşırtıcı bir hızla çevre yapıyor ve bir arkadaş grubuna katılıyor. İnsanlarla kaynaşmasını sağlayan en büyük etkende oda arkadaşımız Jade oluyor.
Vad’a gelirsek.. Corvina ile olan çekimi çok güzeldi. Bakışmaları olsun, Vad’ın laf sokmaları olsun benim hoşuma gitti.
Corvina ve profesörü Vad daha ilk karşılaşmalarında birbirlerinden karanlık bir şekilde etkileniyorlar. Bu etkileşim başta daha çok fiziksel şekilde. Birazcık daha duygusal bir şekilde birbirleriyle tanışmalarını isterdim.
Beğenmediğim noktaya gelirsek:
Yazarın diğer kitap serisi olan Dark Verse serisindeki gibi tüm olay son 70 sayfada çok hızlı çözülüyor. Kitabın ortalarında çok fazla smut okuyoruz çok art arda gelmiş. İnsanların kaybolmaları, sebepsiz intiharlar, Corvina’nın duyduğu sesler, göl, cesetler hepsini sonda şak diye çözüyoruz. Olayların çözümü biraz daha ortalara serpişmesi gerekiyordu bence. Örneğin Corvina’nın bazı İpuçları bulup Jade’de bir boklar olduğunu kendisinin çözmesini isterim.
Kitabın sonunda asıl düşmanın Jade çıkması beni oldukça şaşırttı. Ama insanları uyuşturucu tarzı bir maddeyle tamamen kontrol etmesi biraz gerçeküstü. Corvina’ya uyuşturucu verdiğinde kendisi kolunu bile kıpırdatamazken Jade çatıdan atla diyince bir anda hareket edebilmesi saçma.
Ve Jade’in aniden Vad’a takıntılı çıkması da beklenmedikti. Bu takıntısını kitabın ortalarında, ara sahnelerde kısa da olsa görsek daha mantıklı olurdu.
Vad’a bayıldım. Tarzı olsun Corvina’yı ne olursa olsun kabul etmesi olsun çok sevdim. Kitaptaki tüm olayların çözülememesi (sesler, kara balo, dolunay) ve gizemini koruması da bu tarz gotik bir kitaba yakışmış.
İyi okumalar!