SON İSTASYON
Tolstoy'un Son Yılı
Herkese Merhabalar...
Sizlere yepyeni bir kitap ile geldim.
Bu kitabı görür görmez hem ismi hem de kapağı dikkatimi çekmişti.
Okuduğum için mutlu olduğum kitaplardan oldu.
Okurken sanki bir roman değil de bana anlatılan konuşurken karşılıklı birebir yaşamış kişi anlatıyor hissine bayıldım.
Bence bu yazarın başarısı şüphesiz ki çeviri de güzel olunca okuma keyfimiz katlanıyor.
İtiraf etmem gerekirse Tolstoy'un hayatı hakkında pek fazla bilgi sahibi değilim.
Bir araştırma da yapmadım.
Ve yine itiraf etmem gerekirse kitaplarını aldım ama okuyamadım.
Şunu düşündüm neyi bekliyorum biraz öne alma zamanı geldi sanki.
Belki de bu kitap bu kararı almama sebep oldu.
O zaman en yakın zamanda diyelim.
Hayatının son günlerini huzur içinde geçirmek için 1910 yılının soğuk bir sonbahar günü, bilmediği bir yöne doğru tren ile çıkar.
Eşi ile son zamanlarda yapılan çatışmalar yaşlı bünyesini de yorar.
Aslında o yaştan sonra tek isteği de ülkesinin refahı ve ailesiyle huzurudur.
Bu yolculuğu her şeyi geride bırakıp sadece yaşadıklarını yanına aldığı ve Astapova İstasyonu'nda son bulur.
Hüzünlü bir sonun olacağı bu istasyon da ona evinin kapılarını açan tren deposunun istasyon müdürü olur.
Onun sağladığı yerde bir süre ki bu çok kısa bir süre olur zatüreden hayatını kaybeder.
𝓢𝓸𝓷 𝓘̇𝓼𝓽𝓪𝓼𝔂𝓸𝓷 , Tolstoy'un karısı Sofya Andreyevna'nın, doktorunun, çocuklarının, can yoldaşı Çertkov'un ve sekreteri Bulgakov'un günlüklerinden ve mektuplarından yararlanılarak, tarihi gerçeklere dayanılarak yazıldı.
Filmi de varmış kitabı okuyana kadar bunu bilmiyordum.
Ama önce okumam çok daha iyi oldu.
Uygun bir zamanda izlemeyi de düşünebilirim.
*𝙸̇𝚗𝚜𝚊𝚗 𝚞𝚖𝚞𝚝𝚕𝚊 𝚢𝚊𝚜̧𝚊𝚛.
*𝙷𝚎𝚛 𝚒𝚗𝚜𝚊𝚗ı𝚗 𝚜𝚎𝚟𝚒𝚕𝚎𝚌𝚎𝚔 𝚋𝚒𝚛 𝚢𝚊𝚗ı 𝚟𝚊𝚛𝚍ı𝚛.
*𝙱𝚒𝚛 𝚒𝚗𝚜𝚊𝚗 𝚋𝚞̈𝚝𝚞̈𝚗 𝚍𝚞̈𝚗𝚢𝚊𝚢ı 𝚔𝚊𝚣𝚊𝚗ı𝚙 𝚔𝚎𝚗𝚍𝚒 𝚛𝚞𝚑𝚞𝚗𝚞 𝚔𝚊𝚢𝚋𝚎𝚍𝚎𝚛𝚜𝚎 𝚗𝚎 𝚔𝚊𝚣𝚊𝚗𝚌ı 𝚘𝚕𝚞𝚛?
*𝙸̇𝚗𝚜𝚊𝚗𝚕𝚊𝚛 𝚑𝚎𝚙𝚒𝚖𝚒𝚣𝚒𝚗 𝚜𝚘𝚗𝚞𝚗𝚍𝚊 𝚘̈𝚕𝚎𝚌𝚎𝚐̆𝚒𝚗𝚒 𝚞𝚗𝚞𝚝𝚖𝚞𝚜̧ 𝚐𝚘̈𝚛𝚞̈𝚗𝚞̈𝚢𝚘𝚛𝚕𝚊𝚛.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.