Limon Ağacı – Kitap İncelemesi
Sandy Tolan’ın Limon Ağacı kitabını okurken bir hikâyeden fazlasını hissettim; sanki tarihin soğuk duvarları arasında insan sıcaklığını arar gibiydim. Dalia ve Beşir’in yolları kesiştikçe, sadece iki insanın değil, iki halkın kırgınlığı ve umudu da birbirine değiyordu.
Kitap boyunca limon ağacı, benim için bir evden çok daha fazlasına dönüştü. Kimi zaman geçmişin gölgesi, kimi zaman ortak bir geleceğin ihtimali oldu. Her satırda yazarın tarafsızlığı değil, insanı anlamaya çalışan sesi vardı. İşte bu yüzden kitap bana propaganda gibi değil, gerçek gibi geldi. Çünkü çok sade, çok dürüst ve çok insandı.
Okurken ne düşman aradım ne taraf. Sadece acının, yitip gidenlerin ve yine de vazgeçilmeyen umudun izini sürdüm. Bittiğinde içimde garip bir sessizlik kaldı. Belki de bazı kitaplar konuşmaktan çok susmakla etkiler. Limon Ağacı da öyleydi.