Bazı kitaplar vardır, okuduktan sonra seni olduğun yere çiviler.
Kinyas ve Kayra onlardan biri değil.
O seni çivilemiyor… Yerle bir ediyor.
Elimde tuttuğum şey bir roman değildi, sanki ruhumun en pis, en saklı yerlerine tutulmuş bir aynaydı.
İçime bakmaktan korktuğum ne varsa, bu kitap hepsini kustu önüme.
Kitap boyunca hep bu hissi yaşadım.
Hayatın, toplumun, ahlakın, aşkın... hepsinin içi boşaltılmış.
Her şey maskeli. Herkes sahte.
Kinyas ve Kayra, o maskeleri tek tek söküyor.
Ve sonra geriye sadece çırılçıplak bir “ben” kalıyor.
Karanlık, bozuk, kirli… ama gerçek.
BU KİTAP BİTTİĞİNDE ESKI SEN OLAMAYACAKSIN