Jean Paul Sartre’nin düşüncelerini eserlerinden izlemeye devam ediyoruz.
Sartre’nin düşüncelerini ve varoluşçu felsefesini edebiyat eserlerine çok iyi yansıttığını gördüğümüz bir piyes.
İnsanın özgürlüğe mahkum olduğunu sürekli vurgulayan Sartre bu piyeste de;
Agamennon’u öldürerek karısı ile evlenerek 15 yıl tahtta kalan sözde kralın elinden kurtularak komşu ülkeye sığınan Agamennon’un varisi Orastes ile kız kardeşi Elektra’nın babalarının intikamını almaya dayanan olay örgüsünde esas olarak insanların yaşananları anlamaması için ölülerin ruhlarının görünmez bir duman şekline girerek yılda bir kez bu düşüncelerin ise yıl boyunca sinekler şekline girerek kendilerine kötülük yapan ve hâlen yaşayan insanlara musallat oluşlarına inandırılan halk ile özgür olduğunun farkına varan insanların dışındaki kalabalıklara hükmü geçen Jüpiter’in sözde kralla işbirliği anlatılıyor.
Kurulan düzende görünen dünyada “düzeni sağlayan” kral ile görünmeyen dünyada kralı ve krallığını insanlarıyla beraber yöneten ve de “düzenin düzenini” sağlayan Tanrı’nın işbirliği ile bir illüzyon ile ne yaşadıklarını dahi bilmeyen ve sinekler tarafından maddi ve düşünsel olarak sürekli rahatsız edilen insanların Orastes tarafından uyandırılmaları süreci anlatılıyor .
Orastes adeta fareli köyün kavalcısı gibi özgürlüğünü yüklenerek ülkedeki ve tapınaktaki tüm sinekleri( sinekleri ve sineklerin Tanrı’sını da düşünceleriyle beraber) krallığından alıp götürerek insanların gözünü özgürlüğe/kendi bireysel özgürlüklerine açılmalarını sağlamıştır.
Oyunun ana tezi ise şu:İnsan özgür doğar. İnsan özgürlüğüne mahkumdur. Sorumluluk almak istemeyen insanlar inanmanın peşine düşerek sorumluluktan kaçmaya çalışırlar.
Varoluşçuluk kapsamında değerlendirilecek çok güzel bir piyes gerçekten.
Burada sinekler ile daha çok insanın kafasında sürekli doluşan ve onu özgür düşünmekten alıkoyan ve sorumluluklarını üstlenmekten onu alıkoymaya ve bir düşünsel asalak gibi “VARLIK” dünyasında yaşamayı isteyerek “HİÇLİK”e doğru kayan insan yığınların zihinlerindeki kör düşünce ve duyguları temsil ediyor.
Düşünürün Varlık ve Hiçlik başeserindeki yoğun felsefi anlatımlarla birlikte düşünüldüğünde anlatım açısından ve içeriğin düzenlemişti açısından mükemmel bir eser olduğu söylenebilir.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.