Bitirdim... Belki de uzun zamandır ilk kez bir kitabı bu kadar heyecanla okudum. Her sayfa atladığımda bitecek diye üzülerek devam ettim. 700 sayfa ne ara bitti anlamadım, keşke bitmeseydi. Bitirdikten sonra uzun uzun kapağa baktırıp "vay be.." dedirten bir kitap okumayalı bayağı olmuştu.
Veda etmek, her sözcükle daha da sıkılan bir halat gibi karşındakini boğmaya benziyordu. (syf:693) O yüzden, "anoshe" demek yakışır bu kitabın sonuna da... "Başka bir güne kadar."
*spoiler
İçimde öyle bir kırgınlık yarattı ki. Sanki bir 700 daha okusam bile kesmeyecekmiş gibi. 2 yıl beklediğime değmiş gibi.
Her sayfası, her duygu içime ilmek ilmek işlendi; Kell, Rhy, Lila, Holland, Allucard... Kitap yarım kalmadı ama sanki... Bitmemeliydi işte. Biraz daha Kell ve Holland hakkında okumak isterdim.
Kell ailesiyle ilgili sırları öğrenmediği için o kadar kızgınım ki, kimdi o, neydi bu olanlar, neden? İçindeki o bitmek bilmez yaralar n'olacak?
Holland'ı tanımak hoşuma gitti, sayfaları çevirdikçe o yüzden böyle biri dedim. O kadar sevdim ki karakterleri; onlarla mücadele ettim, veda ettim. Şimdi onlar bana da veda ediyor işte...
·
143 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.