Kitap 1900'lerin başında Japonya'nın çeşitli yerlerinden, evlenmek ve bu yolla daha rahat bir hayata kavuşmak, ailelerine para göndermek gibi sebeplerle Amerika'ya gelen "resimli gelinler"le başlıyor. Bu genç kadınlar zorlu bir yolculuğun ardından Amerika'ya ayak bastıklarında kaçtıkları sömürünün başka bir haliyle karşılaşıyorlar. Üstelik onların ne dilini biliyorlar ne de kültürlerini...
1940'lara gelindiğinde ise Japonya'nın Pearl Harbor'a saldırısının ardından Amerika'da Japonlara karşı oluşan şüphe güçleniyor. Böylece Japon kökenli vatandaşlar ki bunlara Amerika'da doğan küçük çocuklar da dahil göçe zorlanıyor ve sahip oldukları her şeyi arkalarında bırakmak zorunda kalıyorlar.
( 1980'lerde Amerikalı yetkililer bunun ırk temelli ve haksız olduğunu kabul etmiş ve hayatta kalanlara 20.000 dolar tazminat ödemiş)
Kitap, bu tarihsel olaylara yaslanan ve "biz" anlatıcıyı benimseyen bir eser. Yazar bunu hem Japonların gözünde anlatılan ve kitabın büyük çoğunluğu kapsayan bölümlerde hem de Amerikalıların duruma bakışlarının anlatıldığı son bölümde yapmış. Bu tercih kitaba pek çok hikayenin girmesini de sağlamış.
Kitap kapaklarını okumayı hiç sevmem, bu sebeple gerçekten ne bulacağımı bilmeden bir okuma yaptım yine. Sanıyorum isminden ben bunu hep kişisel gelişime benzer bir kitap zannetmiştim ve niyeyse mesafeli durmuştum.
Çok akıcı, savaşın ne kadar anlamsız ve kimsenin haklı olmadığı ve herkesin her zaman kaybetmeye mahkum olacağı bir hadise olduğunu hatırlatan, boğazınızdaki yumruyu baştan sonra tutan, bazen öfkelendiren bazen hüzünlendiren iyi ki okumuşum dedirtenlerden oldu...
·
85 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.