8/10
·112 syf.··
2025 16. kitabı
Romanın baş kahramanı Meursault hayata, olaylara, topluma karşı tepkisiz biri. Ağlamayan, üzülmeyen, bence ruhsuz biri. Topluma karşı yabancı, kendine yabancı ve hayata karşı yabancı. Ona göre her şey anlamsız. Cümleler kısa, akıcı, temiz, yazar anlatmak istediğini akıcı cümlelerle anlatıyor. Zaten roman da kısa. Ama bunun yanında çok felsefi bir konuya temas ediyor. Hakim Meursault'a cinayeti neden işlendiği sorduğunda buna güneş neden oldu demişti. Bu durum bana en fazla suç oranlarının çok sıcak şehirlerde işlendiğini hatırlattı. Toplumun değerleri mi doğrudur, yoksa yaşamın anlamsızlığını kabul eden Meursault mi daha gerçektir? Toplumda uyumsuz yaşarsan, toplumun değer yargılarına kayıtsız kalırsan toplumda seni yargılar ve hatta suçlu bulur. Hayatın nesnel, tek bir anlamı ya da amacı yoktur, kişinin kendisine özel hayatın anlamı vardır. Gandi'nin sözü gibi "Hayatta ne yaparsan yap, bu yaptığın başka birileri tarafından zaten yapılmış olacak; ama sen yaptığın için senin için anlamlı olacak.” Ancak insan bu anlamsızlık karşısında güzel, dürüst ve bilinçli bir şekilde yaşamaya devam etmelidir. Kitaptan bana kalanlar; -Ölmeye yanaşmadığı sürece, insan yaşamayı seçiyor demektir. -Umutsuzluk konuştu mu, hele yazdı mı, hemen bir kardeş el uzanır sana, ağaç anlam kazanır, sevgi doğar. -İnsanın bir tek anası olur. -Hem burada kendi yaşıtları, arkadaşları vardı. Onlarla bir başka zamana ait mutlulukları paylaşabilirdi. -Yine bir pazar daha geçip gitti, anacığım şimdi topraklar altında yatıyor, yine işimin başına döneceğim ve sonunda, her şey eski hamam eski tas, diye düşündüm. -Öğrenciyken bu çeşit bir çok tutkum vardı. Çok geçmeden anladım ki, bütün bunların gerçek bir önemi yokmuş. -Ben ona evimin çok güzel olduğunu söyleyince, cumartesileri, pazarları ve bütün tatil günlerini burada geçirdiğini söyledi. Karımla ben çok iyi anlaşırız diye ekledi. Baktım, karısıyla Marie o sırada baş başa vermiş gülüşüyorlardı. Belki ilk kez, gerçekten evlenmeyi düşündüm. -Bütün normal insanlar aşağı yukarı, sevdikleri kimselerin ölümünü az çok istemişlerdir. -Tembelliğim tuttu, söylemekten vazgeçtim.
YabancıAlbert Camus · Can Yayınları · 2025137,5bin okunma
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.