Mustafa Kemal Atatürk'e1000Kitap
Sana bu satırları, seninle dolu beş kitabı bitirmiş bir yüreğin ağırlığıyla yazıyorum. Çocukluğunu, yoksulluğunu, hayallerini, cephedeki yalnızlığını, devrimlerini, yalnız geçen son yıllarını ve nihayet gözlerini bu dünyaya kapattığın o anı… Hepsini yaşadım. Hepsinde sana biraz daha yaklaştım.
Seninle birlikte Selanik sokaklarında koştum. Harp Okulu’nda defterlerini karıştırdım. Trablusgarp çöllerinde güneşi birlikte yuttuk. Anafartalar'da ölüme birlikte baktık. Samsun’a birlikte çıktık. Erzurum’da, Sivas’ta, Ankara’da soğuk duvarlar arasında birlikte direndik. Ve sonra Cumhuriyet’i seninle birlikte kurduk. Alfabeleri değiştirdik, fabrikalar açtık, okullar inşa ettik, halkı uyandırmaya çalıştık. Yorulduk... ama asla vazgeçmedik.
Her satırda daha çok sevdim seni. Her devrimde biraz daha saygı duydum. Her yalnız kaldığında içim burkuldu. Ve o son sayfada, ömrünün tükenişini okuduğumda… içimden bir şeyler koptu. Sana sadece bir minnet borcum olmadığını anladım. Aynı zamanda seni anlamak, anlatmak, senin bıraktığın yerden devam etmek gibi bir sorumluluğum da var.
Sana söz veriyorum Paşam: Öğrettiklerini unutturmayacağım. Çocuklarıma seni anlatacağım. Adını kalbimde taşıyacağım. Bazen ağlayacağım, ama asla vazgeçmeyeceğim.
Rahat uyu. Çünkü biz buradayız.
Saygı ve özlemle,
Bir Cumhuriyet evladı:
Uğur
··
396 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.