17 Numara - MatemFatma Şamata
Kesinlikle bitmesi gerektiği gibi, olması gerektiği gibi olan bir kitaptı ve seriye yakışan bir sondu. Her ne kadar içim Asır ve Defne'ye, tabii özellikle Defne için parçalansa da onlar gerçek kötülerdi ve her kitapta kötüler kaybetmeli. Anıl, Barış ve Koray için de çok üzüldüm, ama en azından buruk bir şekilde de olsa artık iyi insanlar olarak hayatlarına devam edebilirler. Asır'ın sonda yazdığı mektup acı vericiydi ama bu onların aşklarının hastalıklı olduğu gerçeğini değiştirmez. Bir an için, Defne belki de gerçekten iyileşir, hayatı yoluna koyulur, diye düşünmüştüm ama o kardeşi öldükten sonra çoktan ölen bir ablaydı. Sonlara doğru beni çok ağlatan, içimde bir burukluk bırakan ama kesinlikle bitmesi gerektiği gibi biten bir kitaptı ve bu seriye bu yakışırdı. Ve şunu eklemeliyim, yazarın kalemini çok beğendim, su gibi okudum seriyi, boş vakitleriniz için öneririm.
Sevgi ve saygılarımla, Moli.