Hep mi mutsuz son
Muriel Barbery, 1969 doğumlu Fransız yazar ve felsefe öğretmenidir. Akademik geçmişi, eserlerinde belirgin biçimde hissedilen felsefi altyapının temelini oluşturur.
Roman, Paris’in seçkin bir apartmanında geçİyor. Burada yolları kesişen üç karakterin hayatına odaklanıyor: Dışarıdan sıradan bir kapıcı gibi görünen, ancak içinde büyük bir entelektüel dünya taşıyan Renée Michel; varlıklı bir ailenin dâhi ama yaşamı sorgulayan genç kızı Paloma Josse; ve apartmana sonradan taşınan, zarafetiyle sessiz dengeleri bozan Japon beyefendisi Kakuro Ozu.
Bir söz vardır Tolstot’a atfedilir ama kaynağı kesin değil: “Bütün güzel hikâyeler iki şekilde başlar: Ya bir insan bir yolculuğa çıkar, ya da şehre yabancı biri gelir. ” Kirpinin Zarafeti, bu sözün adeta edebi bir karşılığı gibi bence. Kakuro Ozu’nun apartmana gelişiyle Renée ve Paloma’nın içe kapalı dünyaları sarsılır, görünmeyen bağlar kurulur. Ozu, Renée’nin arkasına saklandığı “kirpi” kabuğunu delen ilk kişidir. Sessizce, nazikçe ve anlayışla.
Barbery, bu üç karakter üzerinden hem bireysel yalnızlığı hem de sınıfsal ayrımları işlerken, okura felsefi bir yolculuk sunuyor. Kitap boyunca sanat, edebiyat, düşünce ve insan ilişkileri üzerine derin göndermelerle karşılaşılır. Anlatım dili yalın olsa da alt metinleri zengin ve düşündürücü.
Kirpinin Zarafeti, görünmeyenlerin zarafetini, hayatın basit anlarındaki derin anlamı ve insanların önyargılarla nasıl kolayca etiketlendiğini ustalıkla anlatıyor. Kakuro Ozu’nun gelişiyle sessiz bir iç isyan, zarif bir dönüşüme evriliyor. Barbery, okurunu yargıdan anlayışa, yalnızlıktan bağ kurmaya doğru etkileyici bir yolculuğa çıkarıyor. Her ne kadar sonu beni tatmin etmese de bu yolculuktan büyük keyif aldım. Öneren okura çok teşekkür ediyorum.
·
255 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.