Bazı kitaplar vardır... Okurken bir karakteri değil, kendini izlersin.
Nermin Yıldırım'ın Ev kitabı tam da öyle bir yolculuktu benim için. Sadece bir yer değil, bir his olarak ev fikrini sorgulatan, geçmişle hesaplaşmayı ve içsel yolculuğu derinlemesine işleyen çok katmanlı bir roman. Kitabın, en çok yürümek istediğim Camino De Santiago yolunda geçmesi de cabası...
Ben bu kitabı okurken bazı cümlelerde uzun uzun kaldım. Düşündüm, tekrar okudum. Çünkü bazen bir satır, yıllarca anlam veremediğin duygulara sessizce işaret eder.
"Kendimi hatırlamak için bazen uzaklara gitmem gerekiyordu."
Bu kitap; unutmakla hatırlamak arasında sıkışan bir insanın, içindeki "evi" bulma çabasıydı.