Konumuz bir ev, arazinin sahibinden, arazi hile ile alınıp üzerine bu 7 çatılı evi dikmiş albay Pyncheon, ve arazi sahibine yaptığı haksızlıkla soyu komple lanetlenmiş. Zamana ayak uydurmaya çalışan aile fertleri ile alt katına bir dükkan açılmış ancak zamana yenilmeyi durduramamış. Hepzibah isimli yaşlı bir kadın, evin son varisi, evin çatı katını bir fotoğrafçıya kiralar. Kendisi de artık fakirleştiğinden dolayı evin altındaki dükkanı işletmeye başlar.
Aslında yazar aristokrasinin yeni Dünya ile birlikte çöküşünü anlatıyor. Saygı görmeye çok alışmış bir kadının çalışmaya başlaması ve halk ile ancak çok yaşlı bir haldeyken iç içe geçmesi özellikle sınıf farkının yok olduğu zamanlardki görüşleri çok iyi veriyor.
Zaman zaman esprili zaman zaman okurla konuşur tarzda çok güzel bir metin okudum. Olayların nereye varacağını merak ediyorsunuz aynı zamanda yazarın ayrıntıcı yapısı bu kitapta karşımıza çıkıyor tekrardan. Günümüz romanlarında çok fazla önemsenmeyen detayların üzerinde uzun bir şekilde durulmuş. Bilinmedik bir yayınevi olmasına rağmen çevirisinin güzel olmasını da beğendim. Orijinal başlık ve düzgün bir kapakla tekrar yayınlanırsa satılacağından eminim çünkü bu bir klasik.
Not: @büyüyenay diye bir yayınevi buldum. Başlığı orijinal şekilde çevirip çok güzel bir kapak hazırlamış ama tabii çevirisini okumadan tavsiye edemiyorum.
Not: yazar bu kitabında yoğun ırkçı doğasını yansıtmaktadır özellikle kurabiyelerin ismini Jim crow yapmıştır. Siyahi ırkçılığını sembolize eden bir tiyatro figürü normalde. Aynı zamanda bir bahçenin 8 sayfa; bir kadının 20 sayfa betimlenmesini okuyamam diyenler bulaşmasın
·
98 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.