William Shakespeare’ın okuduğum üçüncü kitabı. Kitapta giriş ve ön söz kısmı var. Shakespeare hakkında daha önce bilgi sahibiyseniz giriş bölümü sıkıcı geçiyor, nitekim ben hızlı hızlı okudum. Ön söz kısmına gelecek olursak, kitap hakkında daha önceki incelemelere göz gezdirdiğimde herkes bu kısmın spoiler içerdiğinden bahsettiği için en sona bıraktım ve iyi ki de öyle yapmışım. Macbeth’i önce kendi penceremden okumak, analiz etmek istedim. Sonrasında Cevza Sevgen’in analizini okudum ve okurken fark edemediğim birçok ayrıntıyı fark ettim. İnsanın yükselme arzusunun içindeki tüm o iyilikleri nasıl da yok ettiğini, dürüstlüğünü elinden aldığını… Macbeth’in kötülüğe ilk adımlarını attığındaki tereddütünü, sonrasında yaptığı kötülüklerin kendisini mutlu etmek yerine daha da mutsuz ettiğini ancak yine de kötülüklerine devam ettiğini… Kitabın sonuna geldiğimdeki tepkisizliğim ise bana da sürpriz oldu. Beklediğim bir şeydi ancak tepkisiz ve donuk bir ruh hali içerisindeydim. Acaba Macbeth’in özünde iyi bir insan olduğumu düşünmem mi yoksa Macbeth her kötülük yaptığında mutlu olmak yerine mutsuz olduğu için miydi? Spoilersiz ve üstü kapalı yazabileceklerim bu kadar.
Sevgiyle ve kitaplarla kalın.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.