Selamlar. Ben bu kitabı Icebreaker kadar sevemedim.
Aurora babasından hak ettiği ilgi ve sevgiyi hiç alamamış boşanmış bir ailenin kızı. Bu durumda pek çok baba sorununu beraberinde getirmiş. Russ ise kumar bağımlısı babası ve manipülatif abisi yüzünden pek çok açıdan travmatize edilmiş bir çocuk. Bu ikili bir araya gelince çok fazla drama okumamıza neden oldular. Bitmeyen travma motifleri, sürekli bir özgüvensizlik, sevgi arayışı, bitmeyen aile draması vs. vs. Dürüst olmak gerekirse benzer travmatik geçmişe sahipseniz kitabın çok aydınlatıcı olabileceğini düşünüyor olmakla beraber benzer bir öyküye sahip ve hayatının bu aşamalarını atlatmış bir kadın olarak ben sıkıldım bu dramadan.
Kitap çok yavaş ilerliyor. Çiftimizin birbirine açılması ve ilişkilerinin başlaması kitabın ortasını buluyor. Bütün bu dramanın arasında kitabın da bu kadar yavaş ilerlemesi beni biraz yordu.
Diğer yandan Rory ve Russ’ın birbirlerinde huzur bulmasını okumak benim için anlamlıydı. Sevilmeyeceğini ve değersiz olduğunu hisseden iki kişinin bu kusurlu öğretilerini birlikte düzetmelerini okumak güzeldi. Russ’ın, Rory’nin ihtiyacı olan ilgiyi ona sunması, en ufak ihtiyacını bile karşılamaya çalışması; Rory’nin, Russ’ın yanında kalmayı seçmesi ve onu öncelediğini her seferinde göstermesi, Russ’ın özgüvenini yükseltmeye çalışması güzeldi. Kitapta bazı sahneleri okurken pamuk gibi oldum. Yan karakterler, yaşanan mini olaylar güzeldi.
Velhasıl kitabın geneline baktığımda kitap güzeldi ancak ben bir önceki kitabı daha çok sevmiştim. Buna ek olarak ben kişisel deneyimlerimden dolayı bir tık sıkıldım ancak bu kitabın kötü olduğu anlamına gelmiyor.
Sevgilerle <3
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.