Bazı kitaplar olur ya hayatınızı değiştirir. Bu kitap bana göre o kitaplardan biri.
Konu Özeti:
Bir nükleer savaş sırasında, İngiltere’den tahliye edilen bir grup erkek çocuk, uçaklarının düşmesi sonucu ıssız bir tropik adaya düşer. Başlarda özgürlüğün ve kuralsız yaşamın tadını çıkarırlar. Ancak kısa süre içinde grup içinde liderlik çatışmaları, kuralların reddi ve ilkel içgüdülerin uyanışı baş gösterir.
Adada zamanla “Sineklerin Tanrısı” denilen bir domuz başı ortaya çıkar. Bu, çocukların zihinlerinde somutlaştırdıkları kötülüğün ve vahşetin sembolü haline gelir. Gerçekte ise kötülüğün kaynağı doğaüstü değil, onların kendi içindedir.
Yazarın sunduğu karşıtlıklar, adeta bir yin-yang denge tablosu gibi karşımıza çıkar:
Ralph ve Domuzcuk: Beyaz alandaki karanlık nokta. İyiliği, mantığı ve düzeni temsil ederken, korku ve çaresizlik onları zayıflatabilir.
Jack: Siyah alandaki beyaz nokta. Vahşeti temsil eder, ama içinde bastırılmış bir insanlık kırıntısı vardır.
Simon: Tüm bu kaos içinde saf bir beyazlık. Sessizdir, ama içsel bilgeliğe sahiptir.
Roger: Karanlığın en saf hali. Artık içinde hiçbir vicdan ışığı kalmamıştır.
Yin-yang simgesi, bu romanda şunu söyler gibidir:
“Her insanın içinde hem iyi hem kötü vardır. Mesele, hangisini beslediğindir.”
Ben kendimi Domuzcuk’a benzettim. Hem fiziksel hem de ruhsal olarak: Dışlanan ama düşünen, konuştuğunda fazla gelen, ama doğruyu bilen kişi. O yüzden onun yaşadıkları beni en çok yaraladı.
Sineklerin Tanrısı, bana şunu öğretti: Düzen sandığımız kadar güçlü değil. İnsanın içindeki karanlık, fırsat bulduğunda yüzeye çıkmaya hazır. Ama belki de mesele o karanlığı inkâr etmek değil, onu tanımak ve ona rağmen doğru olanı seçmek.
Okuduğunuz için teşekkürler.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.