Eşekli Kütüphanecilerin çoğalması dileğiyle...1000Kitap
Mustafa Güzelgöz, nam-ı diğer Eşekli Kütüphaneci, kitapları öyle çok seviyordu ki, onları kütüphanede sessizliğe terk etmeye gönlü razı gelmedi. Okunmamış kitapların hüznünü bir yalnızlık gibi taşıdı içinde. Onların anlatacak hikâyeleri vardı; ama kimse gelmiyordu dinlemeye.
Ne yapmalıydı? Kitaplar insanlara ulaşamıyorsa, o kitaplarla birlikte insanlara gitmeliydi. Yokuşlu köy yolları, dağ başı, uzak mezralar… Farketmezdi. Kitaplarını bir eşeğe yükledi ve düştü yollara.
Daha şimdiden sevdiniz değil mi Mustafa Güzelgöz’ü? Kitabı okudukça bu sevgi katlanacak.
Peki nasıl tanışıyoruz bu güzel insanla? Bu da çok içten, sıcacık bir hikaye.
Sıcak bir yaz günü, Peribacaları diyarına, Yunanistan’ın Larisa şehrinden Dimitrios Katsikas gelir. Gelişi tesadüf değildir. Yıllar önce bu topraklardan göç eden dedelerinin-nenelerinin anlattığı hikâyeleri yerinde yaşamak ister. Ve yol onu, “Baba” lakabıyla tanınan Aziz Güzelgöz’e götürür. Tanıdık geldi mi? Evet, Aziz Mustafa Güzelgöz’ün oğludur.
Aziz ile Dimitrios kısa sürede kaynaşır. Aziz, onu evine davet eder. Dimitrios bu misafirperverliğe teşekkürle karşılık verir ve işte o evde, beklenmedik bir karşılaşma gerçekleşir: Eşekli Kütüphaneci ile…
Dimitrios, Aziz’den babasına “Eşekli Kütüphaneci” denildiğini öğrenir ve bu unvanın ardındaki hikâyeyi çok merak eder. Mustafa Güzelgöz önce anlatmak istemez. Hikâyesi bir kahramanlık değil, vicdan meselesidir. Kendini över gibi görünmekten çekinir. Ama sonra anlatır. Ve biz, kalplere dokunan bir masalın içine düşeriz.
Bu masalda kötüler de vardır elbet. Aydınlığı karartmak isteyenler, dağıtılan ışığı kıskananlar… Ama Mustafa Güzelgöz’ün cevabı nettir:
“Elimin altındaki kitapları ışık topları gibi, karanlığın—hem de karanlıkçıların—üstüne fırlatıp fırlatıp atasım geliyor.”
İşte o
·
42 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.