Sergüzeşt, etkileyici ve dokunaklı bir eserdi. Sevgili İl grubumuz sayesinde tanıştığım ve okumaktan kıvanç duyduğum bir kitap oldu.
Samipaşazade Sezai’nin kendi hayatından izler taşıdığı söyleniyor bu romanda. Kendisi bir paşa çocuğuymuş ve annesinin esir soyundan geldiği rivayet ediliyor. Belki de evlerinde bulunan esir kadınlardan, onların sessizliğinden, bastırılmışlığından etkilenerek bu hikâyeyi yazdı. Kim bilir,belkide o adaletsizliği bizzat gözlemlediği için Dilber’in yaşadıklarını bu denli derin bir biçimde kaleme alabildi.
Dilber' in esareti yalnızca fiziksel bir esaret değil duygularının, düşüncelerinin, aşkının bile esir olması, yok sayılmasıydı. Ne zaman anlayacağız insana sadece insan olduğu için değer verip önemsemeyi??
Not olarak Celal'e de Cevher'e de çok üzüldüğümü belirtmek, isimlerini anmak istedim..
·
113 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
