Otomatik Portakal kitabı bolca hiciv içeren yayımlandığından beri çokça sansür ve yasaklanmaya maruz kalmış üç haftada yazılan bir kitap. Yazar karısını ikinci dünya savaşı sırasında Amerikalı bir asker tarafından tekmelenmesi sonucu bebeğini düşürmesi üzerine yazmış. Daha sonra ise kitap Amerika da bir süre yasaklanmış. Tekrar yayınlandığında ise kitaptan son bölümü çıkartılmıştı.Son bölümün hiç de gerçekçi olmadığını iddia ederek klasik Hollywood filmlerine benzediğini söylemişlerdi. Ki bence haklılardı. Çok güzel bir kara mizah kitabı olacakken sonunda iyilerin kazandığı bir Hollywood filmine benzemiş. Üstelik gerçekçi bile değildi.
Kitap tanrı,iyilik ve kötülük, güç sorgulaması ve irade üzerine düşündürüyor.Baş karakter Küçük Alex ailesiyle yaşayan, geceleri dışarda tabiri caizse serserilik yapan ve sabahları da okuluna giden bir çocuk. Kendine küçük demesi kitabın sonunda ki artık büyüdüm ve iyi bir insan olabilirim fikrini destekliyor. Yakalanmasının ve yazarın deyimiyle büyümesinin de başlangıç sebebi güç istenciyle başlıyor. Başta kim lider tartışması yaptığı arkadaşlarıyla arası limoni olan Alex in o gece yaptıkları soygunda ihanete uğrayıp hapse girmesi ve kitabın sonunda ki, arkadaşlarıyla oturdukları ve onun lider olduğu ortamdan kalkıp dışarı çıkması, eski bir dostunu(onu satan dostu) evli ve mutlu görünce mutlu olmak ve artık eskisinden farklı yaşamak istemesi bunun çözümünü de büyümek ve evlenmek olarak görmesi yüzündendi.Her ne kadar yanlış da olsa ve bunun nedeninin maruz kaldığı ıslah etme çalışmaları mı (en son yaptığı soygunda ihanete uğrayıp yakalanıyor ve hapse giriyordu orda yeni iç işleri bakanının ıslah etme çalışmalarının ilk kurbanı da oydu)yoksa büyümüş olduğu için mi anlamıyoruz.
Alex tanrıyı reddetmiyor ama dediklerini de yapmıyor. Tanrının varlığı konusunda asla ikileme düşmüyor ama iyilik ve kötülük konuları kafasını hep meşgul ediyor. Belki de kavramları tam olarak tanımlayamadığı içindir. Hatta belki Tanrı Onun için iyilik ve kötülükten ibarettir.zevk aldığı şeyler iyiydi. Onun Tanrı kavramından bile zevk aldığını düşünüyorum. Müzik dinlemekten zevk aldığı için müziğe ve müzik yapanlara bile ilahi bir seviyede yaklaşan biri için tanrı kelimesinden zevk almak gayet normaldi. Üstelik yaptıklarını kendinden büyük birine dayandırmak ya da cezamı nasıl olsa çekeceğim fikri onu rahatlatmış olabilir. Sonuçta ne kadar kötülük yapmaktan zevk aldığını söylese de sanki bunun bir gün son bulacağını biliyordu ve o günün gelmesini bekliyordu. Umarsız derecede kötülük yapan bir karakteri ne kadar iyi göstermeye çalışsa bile yazar, okuyucu onunla çok az empati kurabileceği için sevmezdi. Bundan önce ki incelememde bahsettiğim gibi yine kötü karakter eksikliği. Yine okuyucu illa baş karakteri sevecek onunla kendini bağdaşlaştıracak empati kurabilecek.Antipatik olsun bir karakter de nefret edelim ondan.
Alex'in ısrarla dışarda kibar davranmaya ve konuşmaya çalışması da ironikti. Bu içinde hala iyi bir şeylerin olduğunu gösteriyor olabilir bunun aksine olası bir yakalanma durumunda şüpheli olmamak için de böyle davranıyor olabilir. Fakat tek başlarına otururlarken bile bir arkadaşına kaba ve pis bir şekilde yemek yediği için vurmuştu. İronik.Bence kitap başlı başına ironik.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.