Normalde burada video paylaşmayı düşünmezdim, ama Autumn Sonata filminin derinliği ve sonunda İsmet Özel’in şiiri beni çok etkiledi. Film, ifade edilemeyen duyguların, içe atılmış öfkenin ve sevilmeme korkusunun insanı nasıl sessizce, yavaş yavaş içten çökerttiğini ustalıkla anlatıyor. O dize ise, filmin yarattığı ağır atmosferi ve içsel yüzleşmeyi en güzel şekilde tamamlıyor.