Kitaba bayıldım. Labirent ve açlık oyunları serilerinden sonra okuyacağım kaliteli bir distopya kitabı arayışındaydım ve Tırpan ilaç gibi geldi.
Kitabın atmosferine bayıldım. Oluşturulan sistem oturmuştu. Kurguda bir hata veya boşluk göremedim ben. Gerek tırpanların uyması gereken kurallar, gerek fırtına bulutunun sınırları yerinde belirlenmişti. Giderek artan yozlaşma okuyucuya gayet aktarılıyor bence. Hatta bazı kısımlarda bu kadar da olabilir mi? dediğim yerler bile oldu. Kısacası özgün ve yazarın da sindirdiği bir altyapı vardı.
(spoiler)
Karakterlere gelecek olursak ben diğer yorumlarda okuduğum gibi Citra'dan gıcık kapmadım. Hatta karar veriş biçimini, zekasını kullanış halini, bir şeyin önünü-arkasını düşünüşünü sevdim. Lakin Rowan'a aynı şeyleri söyleyemeyeceğim. Başlarda çok sevdim ve arka planda kalmanın verdiği hissi anlayarak empati kurabildim onunla. Fakat kitabın ilk yarısından sonra yeni tırpanların eğitimi altına geçince Faraday'in anlattıklarını çok çabuk unutup Goddard'ın direttiği değerlere biraz hızlı dayanmaya başladığını düşünüyorum. Yani Rowan'a olan sempati yüzdem kitap boyunca farklılık gösterdi. Tırpan Curie ile Faraday'ın geçmişi detayına bayıldım.
Kitabın sonunda Citra'nın zekasına hayran kaldım. Çünkü çözümünü okuyana kadar bu işten nasıl sıyrılacaklar ki? diye sorup durdum hep. Ayrıca Curie ile Citra'nın arasındaki ilişki, Haymitch ile Katniss'in arasındaki ilişki gibi hissettirdi. Curie'nin ne olursa olsun Citra'nın arkasında duruşu aynı onlar gibiydi bence.
Kısacası ben kitabı gerçekten beğendim. Eğer sürükleyici bir distopik roman arıyorsanız ve zaten labirent, açlık oyunları, uyumsuz gibi serileri okuduysanız bu kitaba şans verin derim.
İyi okumalar<3
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.