”Umudunu kaybeden bir halkın hikâyesi bu!”
”Dans etmek bir çığlığı susturmak mı?”
•Hiç açlık ve sefalet içinde dans eden insanlar gördünüz mü? Tarihin o karanlık sayfaları içerisinde daha nice bilmediğimiz olaylar var kim bilir…
•1518’de Strasbourg’da gerçekleşmiş ve günümüzde bile hâlâ sebebi bulunmayan karanlığın ardına gizlenen bir “Dans Vebası” halkın açlık ve sefalet içerisinde kalıp kiminin çocuklarını yemek zorunda kaldığı, kiminin ise çocuğunu yememek için Nehir’e atıp kendini bu durumla avutması…
•Tamamen yokluğun, susuzluğun hüküm sürdüğü bu kasabada insanların kendini cinayet işlemeye sürüklemesini okuyoruz. Yaşadıkları açlık ve sefaletten dolayı aklını yitirmiş bir kadın dans etmeye başlıyor ve ardından tüm halkı bu dansa davet ediyor kısa süre içerisinde tüm Strasbourg halkı kendini dans ederken buluyor. Dansın durması için ölmeniz gerekir. Aklınızı tamamen yitirene kadar dans ediyorsunuz…
•Ve her defasında olduğu gibi daha reform hareketi başlamamış olup din adamlarının kendilerini Tanrı olarak görmeleri ve halka bu açlık ve sefalet için şükretmeleri gerektiğini öneriyorlar(kendileri ise yemeğin bol olduğu konumda) daha sonra Martin Luther 95 tezini yayınlayıp reform hareketlerini yavaş yavaş başlatıyor, bundan çekinen din adamları ve yöneticilerin halka bir an da erzak dolaplarının kapılarını açıyorlar tesadüfe bak ama…
•Tüyler ürpertici bir durum bu, insanı çoğu şey için sorgulatıp düşündürüyor. Aklımı karıştıran noktasından biri ise biz Türklere çok fazla atıfta bulunulmuş, Türkleri hiç tanımıyorlar ama çok korkuyorlar bir nevi bu kelimeyi kullanmayı sevmiyorum ama barbar olarak görüyorlar…
Ben olayın gerçekliğinden ötürü çok etkilendim, araştırdım da ama hâlâ netice bulunamamış bulanık kalmış bir durum söz konusu, belki yazar bizi bu kitapla buluşturmuş olmasa yine haberim olmazdı. Herkese seve seve tavsiye ediyorum. Hepinize iyi okumalar diliyorum, kitapla ve edebiyatla kalınız efenim.)
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.