Charlotte Brontë’nin Gizli Günlükleri’ni okuduktan sonra, Brontë kardeşlerin eserlerine bakışım derinleşti. Bu günlükler, yalnızca onların yazarlık serüvenine değil, iç dünyalarına ve yaşadıkları döneme dair de önemli ipuçları sunuyordu. Daha önce Anne Brontë’nin Wildfell Konağı Kiracısı’nı okuduğumda karakterlerle bağ kurmakta zorlanmış, olayların ilerleyişi beni bunaltmıştı. Ancak günlüklerden sonra esere ve yazara dair algım değişti; karakterlerin alt metinleri ve yazarın sesi daha görünür hale geldi.
Şimdi ise elimde Anne’in ilk romanı var: Agnes Grey. Bu kitap, sıcak ve sade bir anlatımla kaleme alınmış; okuyucuyu dönemin atmosferine usulca çeken, içten bir hikâye. O dönemdeki yaşam tarzlarını, sosyal sınıflar arasındaki farkları ve bazı bireylerin ne denli sorunlu düşünce yapılarına sahip olduğunu, Anne tüm zarafetiyle gözler önüne seriyor. Kitap, büyük olaylar ya da çarpıcı dönüm noktaları vaat etmiyor; ama gündelik hayatın içinden gelen dinginliğiyle, güçlü bir gözlem gücü sunuyor.
Ben büyük bir keyifle okudum. Ancak okurun, bu eserin diğer Brontë romanları kadar dramatik ya da etkileyici bir yapıya sahip olmadığını bilerek kitaba yaklaşması, deneyimi daha verimli kılacaktır.
·
145 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.