Aşk bir dumandı belki,
Önce gözümü yaktı, sonra içimi...
Görmeyi değil, hissetmeyi öğretti
Tene değmeden tutuşturdu tenimi.
Sinsice doldu odamın içine,
Adını anmadan sardı her yanımı.
Nefes aldım sandım, meğer
Her solukta biraz daha yanmışım.
Tutamadım,
Avuçlarımdan kaydı gitti.
Ama hâlâ duvarda izi var,
Hâlâ yüreğim de isi...
Ferhat Bayraktarağı
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.