Hükümetler, aile işlerine karışmak istemiyor, sorumluluktan ve yasal düzenlemelerden kaçınıyor, çocukların yararı yerine, bürokratik ilişkileri tercih ediyor.
Çocuk kaçırma vakalarına ilişkin ulusal ve uluslararası yasal düzenlemeler yapılmasını isteyen sıradan, acı çeken, acıyı yok etmek isteyen insanlar ilgi görmüyor, dikkate alınmıyor ya da geçiştiriliyor.
Betty Mahmudi kitapta bu insanların çabalarını, çare arayışlarını anlatıyor.
"Çocuklara, doğal gaz anlaşmaları kadar önem vermeliyiz."
Anne-Marie Lizin
Çocuk Sevgisi UğrunaKızım Olmadan Asla!