İtiraf etmeliyim, bu kitabı ince diye bazı ağır kitapların arasına çıtır çerez niyetine aldım. Popüler kültürün etkisi de vardır büyük ihtimal. Kitaba başladığımda bazı cümleleri birkaç kez okudum ve yaptıklarımla yüzleşmemi sağladı, düşündürdü. Tanıdık geldi. O ilk bölümlerde yazarın kendiyle olan çelişkilerini okuyunca “evet, ben de böyle hissediyorum” dediğim yerler oldu.
Ama sonra kitap bir yerden sonra kendi içinde dolanmaya başladı. Aynı konular tekrar tekrar işlendi. Düşünceler hep aynı noktaya geri döndü. Bu döngü hali bir süre sonra yorucu gelmeye başladı. Gerçek bir terapi hissinden çok yer yer senaryo havası vardı.
Kitabın amacı belki de yazarın kendi iç yolculuğunu paylaşmaktı ama ben okur olarak o yolculuğa eşlik ederken bir noktadan sonra durup beklemeye başladım. Ne ilerliyor ne de değişiyor gibiydi. Sonlara doğru baştaki cümlelerin sadece başka kelimelerle yeniden söylendiğini düşündüm.
Kitaplar konusunda çok net çizgileri olmayan ve her kitabın insanlara bir farkındalık katabileceğini düşünen biri olarak, kimi zaman bir satır bile yeterli olabilir diyebilirim bu kitap için ama beklentiniz de çok yüksek olmasın.
·
200 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.