Sadece kelimleri değil hayatı düzeltin!
Kitap engeli olan bireylerin nazarından, dünyamızdaki planlama ve bakış açımıza dair ciddi eleştiri sunan bir pencereden kaleme alınmış. Bu açıdan bakarsak ona söyleyecek pek bir şeyimiz yok. Benim bahsetmek istediğim ve hala anlam veremediğim şey ise; kelimeleri düzeltince davranışlarımızın da düzeleceğine veya değişeceğine dair naif inanç. Elbette kelimelerin toplumda itina ile seçilmesi medeniyetin ve kibarlığın gerekli şartıdır ama yeterli şartı değildir. Bizler engeli olan her bireye istediğimiz kadar özel(!) bireyler diyelim, onları toplumsal hayatın içine sokamıyor ve hayatı onlar için de yaşanası kılmıyorsak sözleri düzeltmenin ne manası vardır. Varsın sakat(!) deyin, engelli(!) deyin veyahut özel(!). Sözlerimiz sorun çözmüyor.
Hala kaldırımda araba park etmenin sorun olmadığı bir toplumda olay sadece sözlerin yumuşaması değildir. Kibarlık medeniyetimiz için ilk ve temel şarttır. Bilmek ise hiçbir şeydir. Davranışa dökülemeyen hiçbir iyi bilgi, sahibine erdem kazandırmadığı gibi iyiye de hizmet etmez ve daha acısı insana bilgelik de kazandırmaz. Ne kadar çok şey bilirse bilsin. Kitabı lütfen bu bakış açısından değerlendirin.
Melody'i (kitabımızdaki çocuk kahraman) yaralayan elbette düşüncesizce edilen sözlerdir ama onu hayata bağlayan ve umutlandıran şey; unutulmamalıdır ki, yapılan iyileştirici ve onun hayatını kolaylaştıran eylemlerdir. Bunları yok sayarsanız ve sadece sözlerin sorun çözdüğüne inanırsanız içiniz acımayla(!) dolu bir hikaye okur geçersiniz, çevremizde olan milyonlarcası gibi.
·
80 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.