Şeker gibi bir kitap: Şeker PortakalıDuygu ve Düşünce
Şeker Portakalı, okumaya başladığım ilk andan itibaren kalbimin en derinliklerine dokunan bir kitaptı. Sanki kendi çocukluğuma, o masum ama bir o kadar da karmaşık hislere geri dönmüştüm. Zezé'nin o minik omuzlarına yüklenen koca koca dertleri okurken, kendi içimdeki çaresizliğe ayna tutulmuş gibi hissettim. Bazen inatçı tavırlarına, bazen de yaramazlıklarına o kadar hak verdim ki, sanki kendi kendime "napayım yapım böyle" der gibi buldum kendimi. Özellikle o kırılgan kalbini korumaya çalışırken takındığı o maskenin ardındaki yalnızlığı ve sevgisizliği hissetmek, beni derinden sarstı. Ama tüm bu hüzne rağmen, Zezé'nin hayal gücü ve içindeki umut, her şeye rağmen beni ayakta tuttu. Onun şeker portakalı fidanı Minguinho'yla kurduğu o masum arkadaşlık, benim de bir zamanlar can yoldaşım olan kitaplarla kurduğum bağı anımsattı. O sayfalar, benim de yalnızlığıma birer teselli olmuştu. İşte bu yüzden, Şeker Portakalı benim için bir kitap olmaktan çıktı, sanki eski bir arkadaşımla dertleşmek gibiydi.
Kitabın en çok etkilendiğim yanı, Zezé'nin içindeki o dipsiz sevgi arayışı oldu. Hayatın ona sunduğu acılar karşısında bile, kalbindeki o sevgi pırıltısını hiç kaybetmemesi beni çok etkiledi. Özellikle Portuga ile kurduğu o sıcacık baba-oğul ilişkisi, içimdeki tüm gelecek kaygılarına bir cevap gibiydi. Hayatın beklenmedik anlarda karşımıza çıkardığı dostluklar, bize nasıl da umut olabiliyordu. Zezé'nin Portuga ile geçirdiği her anı okurken, kendi geleceğimin de böyle güzel ve anlamlı ilişkilerle dolu olmasını diledim. Bu kitap, bana sevginin ve bağlılığın en saf halini gösterdi. Bazen çok zor gelse de, hayatın içinde her zaman bir umut ışığı olduğunu, yeter ki o ışığı bulmaya istekli olalım.
Şeker Portakalı, sayfalarını çevirip sonuna geldiğimde beni buruk ama huzurlu bir duyguyla baş başa bıraktı. O hüzünlü son bile, bana bir ders verdi. Bazen bir şeye veda etmek, o şeyin bize öğrettiklerini daha da kıymetli kılar. Tıpkı Zezé'nin Portuga'yı kaybetmesi ama kalbinde onun sevgisini ve anılarını taşıması gibi. Bu kitap, hayatın zorluklarına rağmen insan kalbinin ne kadar güçlü olduğunu gösterdi. Yalnızlık, kayıp ve acı gibi duyguların üstesinden gelmenin tek yolunun sevgi ve umut olduğunu fısıldadı. Bu nedenle, Şeker Portakalı benim için unutulmaz bir deneyim oldu ve bu kitaptan kesinlikle memnun ayrıldım. O minik portakal fidanı, artık benim de kalbimde büyüyen bir umut sembolü. <3
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.