" Orhan Kemal'in, ağlayarak yazdım, dediği kitap." cümleleri ve son zamanlarda adını sıkça övgüyle duymam üzerine başladım El Kızı'na. Sürükleyiciliğine, okuru elinde tutmasına kesinlikle diyecek yok. Konunun toplumumuzda muhakkak duyduğumuz sorunlar üzerine kurulu olması sayesinde iyice merakımızı cezbettiriyor. Fakat özellikle kitabın ortalarından sonra dramın dozu artıp bitene kadar artarak devam etmesi beni bunaltmadı değil. Özellikle sona doğru dramı arttırayım derken bence abartıp bi hayli saçmalamış Orhan Kemal. Nazan karakterinin düşmediği durum kalmadı, hiç mi iyi bir şey haketmedi bu kadın diye kapattım kitabın kapağını. Pek çoğumuzun duygulanıp ağlattığı kitap beni sinir krizine soktu doğruyu söylemek gerekirse. Özellikle günümüz şartları altında siz de benim gibi dünyadan kaçıp kitapları kendinize sığınak olarak görüyorsanız bu kitabı önermiyorum. Mutsuzluk, haksızlık, kaçtığımız adaletsizliğin, ezilmenin fazlasını göreceksiniz çünkü kitapta...
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.