Şafakta verilmiş bir sözüm vardı
Bitti. Bir evlat annesini nasıl görür ya da bir anne evladını büyütmek için neler yapar. Tüm bu yaşananlar arasında birbirleriyle olan bağlarının gelişimine şahit oluyoruz. Annenin hayatını bir erkeğe ve onun büyümesine adaması, çocuğun annesinen yaptıklarına duyduğu minnet ve onun emeklerinin karşılığını vermek için hayatının ŞAFAĞINDA VERDİĞİ BİR SÖZ. Hem otobiyografik olması hem döneminin olaylarını anlatması sebebiyle okurun 2. Dünya savaşı döneminde yaşıyor hissine kapılmaması içten bile değil. Bana göre kitap 2 kısımda da çok etkileyici ve farklı öğelerle dokunuyor. İlk kısım annesiyle büyümesi ve bir erkek olması. İkinci kısım ise erkek olduktan sonra annesinin yanından ayrılması ve ayrıyken bile birbirleriyle olan bağlarının onları nasil hayata tuttuğu. Söylenecek belki çok şey olabilir ama bu kitap kesinlikle benim için önemli bir yerde olacak.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.