“Koca bir dünyada, boğulmamak için kendime küçük bir yer arıyorum...”
George Bowling’in hikâyesinde kendimi buldum.
Tıpkı onun gibi, ben de zaman zaman geçmişin sessizliğine, çocukluğun güvenli kıyılarına kaçmak istiyorum.
Ama şehir büyüyor. Sesler çoğalıyor. Biz susuyoruz… Ve Orwell, kelimeleriyle yine yüzüme soğuk bir su gibi çarpıyor: "Masumiyet bir hayaldi. Hayal kırıklığı ise artık gerçek."
Bu kitap bir kaçış değil, bir yüzleşme. Belki de insanın kendisiyle boğulmadan kurabileceği tek köprü.
Boğulmamak İçin, yalnızca bir adamın krizini anlatmıyor; hepimizin içinde sessizce büyüyen o "kaçma isteği"nin romanı.
“Kaçmak istedim... Ama nereye?”
Orwell’in bu kitabı, sadece George Bowling’in değil,
modern hayatın boğuculuğunda kendi sesini arayan herkesin hikâyesi.
Taksitler, dişler, savaşlar… Ve bir adamın çocukluğuna, huzura, sükûna sığınma arzusu...
Ama bazen kaçtığımız yer, kaçtığımızdan farksız olabiliyor.
Sessiz ama derin. Gürültüsüz ama yankılı bir roman. Tıpkı bazı duygular gibi...
Şiddetle tavsiye
··
533 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
