Ayşe Kulin'in kaleminden bir köprü hikayesi. Öyle bir hikayeki son sayfası hariç heryeri ayrı hüzün dolu. 240 sayfaya sığmış belki 40 yıllık hüzün. Kitapta valinin ismini hiç görmedim ama hikaye Süper vali Recep Yazıcıoğlu'nun hikayesi. Fırat nehrinde yapılamaz denilen köprünün yapımı için devlet ve yöre halkı bir olmuş. Hem yapmaya çalışmış hemde kendi yaptıklarına inanmadıkları için sadece valiye saygılarından ses çıkarmadıkları 4 yılın sonunda iki yakayı birleştirmişler.
"Köprü, dünyayı ısıtan, ışıtan sevgiyle gönenirken vali, Bayram ve Öksüz, Başpınar istikametine dönüp yan yana yürüdüler üzerinde, yeni bir güne hazırlanan ufka doğru."
Sanki bende o tepede vali gibi yere çömelip köprünün birleşimini izlemiş gibi heyecanlandım. Maalesef bazı sayfalarda ağlamamak için çok zor durdum hemen kapattım. Düşünüyorum da herşeye rağmen bu vatan için bir şeyler yapmaya çalışanlar olmasa halimiz nasıl olurdu acaba. Her karış toprağına canı pahasına sahip çıkanlara haklarını nasıl öderiz bilemiyorum
4 günde okudum vakti olan daha kısa sürede okuyabilir, keyifli okumalar dilerim
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.