Belki de bir çift gözde evi bulmaktır...
Yanında susarken bile huzur bulmaktır...
Sahi aşk dedikleri, yitirirken bile... bırakmamaktır; vazgeçmemektir...
Aşk, adı konmayan bir sığınaktır...
Ya da, Bir Yudum Aşk’ kitabında yazıldığı gibi “En mutlu anın bile sonradan dayanılmaz bir acıya dönüşmesidir: AŞK...”
Belki de bu yüzden aşk, yaşanırken değil; içe atıldığında, söylenemediklerinde ve birinin arkasından bakakaldığında daha çok hissediliyor.
Okudukça fark ediyorsun; bazı cümleler sadece gözle değil, kalple okunurmuş..ve bazen bir kitabın sayfaları, insanın içindeki suskunlukla, en gizli duygularla konuşurmuş.. Şiddetle tavsiyemdir bu kitap.
“Yalnızca bir yudum aşk değil, bir ömür sevgi dile kendine ve etrafına.” (syf:151)
Cuma Bozkurt ~ Kaleminize sağlık...