Öncelikle metinde göze çarpan belirgin editöryel sorunlar var. Cümle yapıları, gereksiz bağlaç ve zamirlerle yüklü. Bu durum, okurun anlam bütünlüğünü takip etmesini güçleştiriyor. İtalyanca aslından çevrilen metnin yer yer doğrudan ve ham hâliyle bırakıldığı izlenimini aldım; bu da hem dilin doğallığını bozmuş hem de anlatımı yapaylaştırmış. Çeviride tercih edilen kelimeler metnin duygusal tonunu zayıflatmış ve yazarın söylemek istediklerini soyut ve yoruma kapalı hâle getirmiş. Pek çok cümle daha tamamlanmadan başını unutturacak kadar dolambaçlı..
İçerik bakımından ise eser, büyük ölçüde başka yazarların –özellikle Rilke, Kierkegaard ve Hölderlin gibi isimlerin– alıntılarına yaslanıyor. Bu durum, Borgna’nın kendi düşünsel perspektifini geri plana itmiş ve metni bir çeşit aforizmalar kolajına dönüştürmüş. Yazarın dostluk kavramına dair özgün ve sistematik bir yaklaşımı yok, bunun yerine başka metinler üzerinden dağınık ve içe dönük bir söylem geliştirdiğini görüyoruz. Bu da metni didaktik bir denemeden ziyade, parçalı ve yorucu bir okuma deneyimine dönüştürmüş. Okurken çok sıkıldım. Canımdan olacaktım...
·
164 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.