Terry Eagleton, Edebiyat Kuramı'nın önsözünde, kitabın modern edebiyat kuramını en geniş okur kitlesine anlaşılır hâle getirme ve çekici kılma amacı taşıdığını, fenomenolojiden göstergebilime, yapısalcılıktan psikanalize, kitapta ele alınan yaklaşımlardan hiçbirinin basitçe "edebi" yazıyla ilgili olmadığını ve edebiyat kuramının elitist değil, demokratik bir itkiyle şekillendiğini ifade eder.
Eagleton'a göre 20. yüzyılda edebiyat kuramını etkilemiş olan dönüşümün başlangıç tarihi olarak Rus Biçimcisi Victor Şklovski'nin "Aygıt Olarak Sanat"ı yayımladığı yıl olan 1917 yılı esas alınabilir.
Kitabın Postyapısalcılık bölümünde; yapısalcılığın gönderge ile göstergeyi birbirinden koparırken postyapısalcılığın bir adım daha atıp gösteren ile gösterileni birbirinden kopardığı, yani anlamın doğrudan göstergede mevcut olmadığı, bir göstergenin anlamının o göstergenin ne olmadığına bağlı olduğu, dolayısıyla göstergenin bir bakıma anlamı hiçbir zaman kendi içinde taşımadığı ve anlamın bütün bir gösterenler zincirine yayıldığı açıklanır.
Eagleton, Derrida'nın görüşleri üzerinden, Batı felsefesinin yazıdan kuşku duyup "insan sesi"ne ağırlık vermesiyle "sesmerkezci" [phonocentric] olduğunu ve daha geniş anlamda "sözmerkezci" [logocentric] olduğunu, bütün düşünce, dil ve deneyimimizin temeli işlevini görecek nihai bir "söz”, mevcudiyet, öz, hakikat veya gerçekliğin var olduğuna inandığını, bütün diğer göstergelere anlam kazandıracak bir göstergenin ("aşkın gösteren") ve bütün göstergelerin işaret ettiği söylenebilecek temellendirici, sorgulanamaz bir anlamın ("aşkın gösterilen") hasretini çektiğini ve çeşitli zamanlarda bu rol için Tanrı, İde, Dünya Tini, Benlik, töz, madde vb.nin ön plana çıktığını ifade eder.
…
@dusunceveedebiyat
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.