Bugün, uzun zaman önce okuduğum bir eserin yorumunu sizlerle paylaşmak istiyorum: *Aşkın Gözyaşları – Hz. Fatıma ve Hz. Ali.*
Yazar, kitabı oldukça akıcı ve sürükleyici bir dille kaleme almış. Anlatımı etkileyici bulduğumu söylemeliyim. Ancak bu akıcılığa rağmen, eserde tarihi gerçeklerin zaman zaman geri planda bırakıldığını düşünüyorum.
Roman türü, kurguya belli ölçüde özgürlük tanır; fakat özellikle dini şahsiyetleri ve olayları konu alan eserlerde gerçeklikten fazla uzaklaşılması, okuyucu açısından yanıltıcı olabilir.
Kitabı ilk kez okuyan bir kişi, eserde adı geçen bazı sahabelere karşı olumsuz duygular geliştirebilir. Bu yönüyle bakıldığında, yazarın kullandığı dilin ve bakış açısının “iyi niyetli” olduğunu düşünmekte zorlanıyorum.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.