Kitap, mektuplarla başlıyor ve 4-5 mektuptan sonra asıl hikayeye geçen yapısıyla yavaş yavaş merak duygusuna sürüklüyor.
Frankenstein, her ne kadar tek suçunun ilmin peşinden fütursuzca gitmek olduğunu düşünse de, yarattığı varlığı sevgisiz ve ilgisiz bırakması, asıl trajedinin temelini oluşturuyor. Düşünce becerisi gelişmemiş, dünyayı tanımayan bir canlıyı yalnızlığa mahkum etmek, onun gözünde bir hatadan çok bir sorumluluk kaçışı. Bu durum, günümüzde bazı ebeveynlerin bilerek veya bilmeyerek “yarattıkları canavarlar” metaforunu çağrıştırtırdı bende.
Eserde bir diğer dikkat çekici nokta, Amerikan sinemasında sıkça gördüğümüz “yarattığın şey bir gün dünyanın sonunu getirecek” düşüncesinin erken bir edebi örneği olması. Yazarımız, bilimin sınırlarını aşma hevesinin, insanın kendi sonunu hazırlayabilme ihtimalini anımsattı.
Sonuç olarak Frankenstein bana göre sadece bir korku ya da bilimkurgu klasiği değil; insanın yaratma arzusu, sorumluluk bilinci üzerine evrensel bir sorgulama kitabı olmuş. Nitekim tavsiyemdir, okuyunuz.
Frankenstein ya da Modern PrometheusMary Shelley · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202021,7bin okunma
··
119 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.