Kabuk tutmaz,
kara sevda yarasıyla.
Aşka olan diyetini ödemekten
çekinmedi Eskişehir’in kadını.
Gece olunca aşkın
en saf düşüne sarılarak
uykuya dalar gibi yapardı.
Eskişehir’in kadını,
aşkı içinde yaşardı.
Hüzne sarılı bir şarkı
onun da kalbindeydi.
Radyoda aşk esriği,
hüzne sarılı bir şarkı çalsa,
o yürek yanığıyla,
yağmurlu bir akşam da olsa
Porsuk’un kıyısına çıkar,
aşk sunaklarına uzanırdı.
Aşkın pergeli, mızrağı
ışığıyla göğü kaplarken,
gecenin yüreğiyle sabaha
yaslandığı bu son gecede
yıldızlar sessizce parladı.
Anılarla dolu gökyüzünde
gözlerindeki ışıltı,
şehrin dar sokaklarına aşkı
yeniden anımsattı.
Eskişehir’in kadını,
aşkı içinde yaşardı.
Hüzne sarılı bir şarkı
onun da kalbindeydi.
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.