Yol meşakkatli
Ok yaydan daha gergin
Hiddetimden korktuğum aynalar sırrını kaybetmiş
Bıçağımın önü de arkası da keser olmuş hislerimi
Budamaktan sakınmıyorum artık gönül bahçemi
Zemheri düşmüş gözlerime
Kırağılar yoldaşım olmuş değiştirmiş mevsimlerimi
El ayak çekilince nurum yayılıvermiş gönlüme
Dinlemiş her bir dediklerimi
Gün görmeyen hayatımı dökmüş kağıda
Sözcükler sıra gelmiş bekletmemiş isteklerini
Hem söylemiş hem ağlamış kurutmadan hayallerini
Mürekkep dile gelmiş övmüş iyiyi,men etmiş kötülüğü
Hareler oluşmuş yüreğinde
Miski amber yayılmış gül kokan yaralardan
Ciğer bırakmamış ağlamaktan
Yayılmış nurevşan karanlıkları kıskandıran parlaklığıyla
Güz yaralarının derinliği kadarınca açmış çiçekleri kaderine
Sahil bakışı özlendikçe susayan bir pınara hapsetmiş kendisini
Bilinmek istemiş
Arşa uzanan hislerini dökmek istemiş yazgısına
Marifet saydığı hayallerine bir bade kondurmuş
Yazmasına bir hayal ekleyip
Emanetini kutsal diyarlara hapsetmiş..
22/11/2024
Pınar PEKĞÖZ
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.