Unutmanın yolu da unutmaktan geçiyor1000Kitap
Kalemine hayran olduğum biricik yazarım Jack London’ın bu kitabıyla vedalaştım bugün.Kitabı okurken sanki hiç bitmeyecekmiş gibi hissettim sonlara gelirken ne yani bitiyor mu şimdi daha erken değil mi dedim.
Kitap; ben ne okudum şimdi,neler oldu böyle dedirtiyor.İnsan zihninin nasıl harika çalıştığını,istediği zaman neler yapabileceğini gösteriyor.
Ve bence kitaptan çıkarılacak derslerden biri;insan zihninde hangi yıla,hangi çağa,hangi uygarlığa yolculuk yaparsa yapsın orada karşılaştığı durum şu ki;insanoğlu ahlaki yönden hep eksik,hep kusurlu ve asla ilerleyemiyor.
Çok güzel cümleler okudum kitapta,çoğu insanın kalemine rastlamayacak türden.Saatlerce düşündürecek , gerçekçi ve günümüzde hâlâ yaşanan cümleler.
Aslında bizler de kitaptaki karakterin acı çekerken, bedenine ve zihnine hükmettiği gibi hükmedebilsek hayattan çok daha verim alacağız ve ilerleyeceğiz güzel yarınlara.
Anlatılanları,anlatanı,olay örgüsünü,çok çok beğendim iyi ki okumuşum ve tavsiye ediyorum.
Ben de yazar gibi zihinsel yolculuklara çıkıp , Jack London’ın yaşadığı döneme gidip onu yazarken izlemeyi çok isterdim.Kalemi tutuşunu,güzel cümlelerini yazarken ki gururlu yüz ifadesini ve bunları yazmak için ne gibi yaşanmışlıklar feda ettiğini görmeyi çok isterdim.
·
858 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.