Acı ve mutluluk birbirinin ayrılmaz ikiz kardeşidir. Biri olmadan diğerinin ne anlamı ne de değeri kalır. Sürekli bir mutluluk hali, bizi harekete geçmekten, bir şeyler başarmaktan alıkoyar. İşte bu yüzden acı gereklidir. Önemli olan, acının bizi tüketmesine izin vermeden, onun içinden çıkarabileceğimiz dersleri ve gücü almaktır.