Kitabın kapağını kapattığımda bir daha açma cesareti bulamayacağımdan korktuğum için metroda bir oturağa oturup sonuna kadar okudum. Ülke gündemini, yanı başımızda olan savaşı ve orta doğuda yaşıyor olmanın da ağırlığıyla da ağlamamak için mücadele ettim kitap boyunca.
Dinlerin ne kadar tehlikeli olduğunu ve nasıl insanların beynini yıkadığını bir kez daha hatırlamış oldum, kim bilir kaç Meleknaz'ın kaç Nergis'in canı yandı bu yüzden. Kim bilir kaç kadın öyle şeyler yaşadı ki son sözleri "Ben bir insandım." oldı. Çok üzücü çok..