Bir Ümmet
İsmail Karagöz ( Allah kendisine rahmet etsin) bu eserine çeşitli kavramların ıstılahı anlamlarını ortaya koyarak başlıyor. Bu kavramlar : ahad-vahıd-vahde, vitr, ferd, tefrika, ihtilaf, şüyu, şu'be ve kabile, fırka, hizb ve kavimdir.
İkinci başlıkta ise "birlik" halinde olduğumuzu delillendiriliyor. Buradaki temel ispat hepimizin bir Allah'ın kulu olmasıdır ve her birimizin aslında Adem (as) beri Müslüman oluşudur. Buradaki birlik bütün insanlığı kapsayacak şekilde ümmet kümesi içinde değerlendirilir. Çünkü Hz. Muhammed (sav) ümmeti iki sınıftır ve bu sınıflar bütün insanlığı kapsayacak şekildedir: ümmet-i icabe (peygamberin davetini kabul eden ümmet/toplum) ve ümmet-i dave (îmâna davet edilen ümmet/toplum).
Bu birliğimizi ihlal eden unsurlar da son başlıkta şöyle sıralanır: asabiyet:ırkçılık, mezhepçilik, hizipçilik, bölücülük, ayrımcılık, bireycilik, menfaatçilik, onura saygısızlık, cana ve mala tecavüz ve özgürlüklere saldırı. Burada en çok alan kaplayan alt başlık asabiyettir. İsmail Karagöz titizlikle bir milleti sevmenin gerekliliğine bunun da İslam'ın bir devlet mekanizması altında yaşanmasında birlik sağlayacağını savunur. Burada ırkçılığa varan taassupları kapı dışında göndermeye çalışarak bir milliyeti sevmenin çerçevesini çizer.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.