Şimdi ben kitabı beğendim mi yoksa beğenmedim mi bilemiyorum.
Tuna Kiremitçi'yi seviyorum. Kalemine diyecek lafım da olamaz lâkin polisiye roman yazarken kişi tanıtımları konunun bütünlüğünü dağıtmasaydı çok daha başarılı olabilirdi. Kitap Perihan Uygur'un ilk göreve başladığı cinayet bilgisiyle anlatıma başlıyor ama bu ne bir ileri gidiş ne de geriye dönüşle bağlanıyor. Havada kalan bir bölüm. Konu heyecanlı, merakla okutuyor fakat bu sefer de cinayetin ortasında karakterin kişi tanıtımına giriyor. Çoğunda bu tanıtımlar romana etki etmeyip konudan kopmayı sağlıyor üstelik. Toplam yedi cinayet ve merak uyandıyor. Ve fakat ben bir polisiye roman okumak istediğimde Perihan Uygur okumak istemeyeceğim muhtemelen
·
130 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.