Kitabın konusu "intihar"; fakat, sadece insanın hayatına bile isteye son vermesi midir, intihar. Potansiyelini reddetmek, olabilecekken olmamak, kendini inkâr etmek de intiharın bir çeşidi değil midir?
Arka kapak yazısı ile bitirelim sorularımızı.
Stoa'cılar intiharı doğal yaşamın olağan bir sonucu, herhangi bir sona erdirme olayı olarak görüyorlardı. Çağımız ruhbilimdeki gelişmelerle birlikte intiharı büyük ölçüde konu edindi, öyle ki Camus onu iyiden iyiye abartarak felsefenin başlıca sorunu gibi değerlendirdi. Gerçekte intihar tüm bireysel uzanımları içinde toplumsal bir olaydır, uygarlık gelişimleriyle ve bu gelişimler içinde ortaya çıkan değer değişimleriyle sıkı sıkıya bağlantılıdır. Her intihar olayı bir kaçış deneyidir ya da Afşar Timuçin'in bu romanında belirdiği biçimiyle kaçış deneyinin özel bir biçimi olan bir sığınma deneyidir. Başkaldıran insan mı başkaldırmayan insan mı ölüme sığınıyor? Temel sorun burada.
·
163 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.