Tırpan, oldukça akıcı bir bilimkurgu kitabı.
Derin bir felsefeyi ve varoluş sorularını içinde barındırıyor, akıcı bir anlatımla buluşturuyor.
Kitabın ilk sayfalarından itibaren üstünde düşünülmüş ve emek verilmiş olduğunu anlıyorsunuz. Sığ bir dili yok, aynı zamanda ağır bir anlatımdan da kaçınıyor.
Rowan ve Citra’yla maceraya atılırken bir taraftan da “Böyle bir dünyada yaşamak nasıl olurdu?” diye düşünmeden edemiyorsunuz.
Başlarda Citra’ya ısınamasam da iki karakterin geldiği nokta beni tatmin etti. Kitabın son sayfalarında hikâyeyi uçurmuş yazar. Gerçekten tam bir başlangıç kitabı olmakla birlikte monotonluktan da uzaktı bence.
Kitapta 4-5 ters köşe vardı ve her seferinde ağzım açık kaldı. BAYILDIM.
Kitabı okurken doyduğunu hisseder mi insan? Hissettim valla. Aradığım dinamiklik, akıcılık ve derinliği buldum kitapta… Her anlamda beklentilerimi karşıladı.