Sanırsın ki dünya yıkılmış
İzi kalmış bedeninin
Nefis kalmamış
Bir soluk eksilmiş
Bir ruh daha özgürlüğü seçmiş
Ağlamaklı haller kalmış suretlerde
Gözyaşı karışmış sükunete
Ses soluk çıkmaz olmuş evveliyata dönüş yolu açılmış kalplere
Figanlar kadar gerçek hayat vurmuş yine en derininden
Çirkinlikler ayyuka çıkmış
İyilik bulaşma ihtimalini unutmuş
Sarhoş düşünceler benlikleri hapseder olmuş
Baharı unutturan ayaz düşman kesilmiş Masumiyetin dallarını kırmaya
Çizikler yetmemeli bu sefer kanatmaya
Saplamalı kalbinin tam ortasına
Badeler gibi süzülmeli en derin sancılar
Mutlak sona yaklaşmalı hicranlar
Sahipsiz bir bakış bulmalı ait olduğu yeri
Köklenip filizlenmeli yeniden
Tekerrür ettigi aşka saplamalı bu kez en derinden
Ait olduğu yere aşkla bağlıyken...
17/11/2024
Pınar PEKĞÖZ
·
68 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.