Osamu Dazai’nin İnsanlığımı Yitirirken’i, aslında bir roman gibi dursa da yazarın kendi iç dünyasından kopup gelen itiraflar gibi. Baş karakter Oba Yozo, toplumun beklentilerine uyamayan, kendini insanlarla bağ kuramaz halde bulan bir adam. Dışarıdan bakıldığında neşeli, hatta komik biri gibi görünse de, içten içe yabancılaşma, yalnızlık ve anlamsızlık hissiyle boğuşuyor.
Kitap çok karanlık ama çok da dürüst. Çünkü çoğu zaman başkalarına göstermediğimiz o kırılgan, yorgun, umutsuz tarafı bütün çıplaklığıyla ortaya koyuyor. Yalom’un terapi odasındaki hikâyelerinden farklı olarak burada bir “çözüm” yok; sadece acı gerçeğin kendisi var.
Okurken hem Yozo’ya üzülüyorsun hem de bazen kendi hayatındaki o uyumsuz, sıkışmış hisleri hatırlıyorsun. Dazai, bunu öyle doğal ve çarpıcı anlatıyor ki, kitabı bitirdiğinde bir süre sessiz kalmak istiyorsun.
·
79 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.